Overal fel licht. De wind waait fel door mijn haren. Ik wordt bedolven onder het zand. Nergens een zee te zien. Enkel zand. Ik ben niet in een woestijn. Een soort niemandsland. Dat elk moment van vorm kan veranderen. Dit is niet waar ik eindig. Ik voel me best veilig hier…in deze warme leegte. De [...]
Archief voor de ‘poëzie’ Categorie
Armoede en ongeluk zaten naast elkaar onder de brug, de rivier stroomde rustig rond hun voeten heen. De berm waarop zij zaten was volgegroeid met hoge grassen…maar geen enkele bloem te zien. Met een zwaar hart van verdriet keken zij naar de sterren. Zij hadden alles in één klap verloren…hun rijkdom en geluk. Er bleef niets [...]
Het kronkelend pad strekt zich voor mij uit. Het is een pad met kiezelstenen, pijnlijk voor mijn naakte voeten. Het pad komt uit in een donker bos, waar nauwelijks een straaltje licht door schijnt. Ik ben de wildernis. Een pad bedekt vol droge naalden. Ze hebben het allemaal opgegeven, die laatste sprong gemaakt. Ik blijf [...]
