je weet dat het de verkeerde kant op gaat als je de uren aan het aftellen bent om te kunnen slapen…
om te verdwijnen in het niets
niet meer bestaan
wanneer de schaduw van het leven je heeft ingehaald
er is geen leven meer in het leven
Het gaat pas echt fout als je een antwoord geeft op iemands vraag:
hoe gaat het met je?
Het gaat niet zo goed met me, maar ik leef nog.
In gedachte het antwoord vervolledigend met “jammer genoeg”
Wanneer de tranen je constant in de ogen staan
mijn hart op ontploffe, smekend om verlossing
en ik wil gewoon verdwijnen in het niets
in leegte opgaan
vol ledigheid
geen pijn meer, geen moeten
gewoon zijn…niets zijn
