Daar ben je, ik zocht je.
Hier ben ik. Maar weet je eigenlijk wel wie ik ben?
Jij bent degene met de sterren in je ogen.
Ik zie ook sterren in jou ogen…maar ik heb ze ook al bij andere mannen gezien.
Jouw sterren zijn mooier.
De sterren hebben mij pijn gedaan.
…
Ik wil je omarmen.
Waarom?
Omdat ik je graag…
Zeg niet dingen waarvan je niet zeker weet dat je ze meent.
Laat me dan alsjeblieft je hand vasthouden.
Ik kan je mijn hand geven zonder mijzelf te geven.
Laten we dan wandelen.
Ik zal je beloven dat ik mijzelf dan meeneem.
…
Kijk toch,de heme! Het blauwe heelal omarmt de aarde, ze is veilig in haar armen. Vooral s’nachts zijn ze dicht bij elkaar. Wanneer de koude de grond doet beven en het noorderlicht haar dans doet herleven, zijn zij één.
Het is de aarde die verdwaalt is in het heelal, opgeslokt in een zwart gat…om nooit meer terug naar huis te kunnen keren.
Maar ze vindt haar weg terug, ondanks alle tegenslagen. Het is de zon die haar leidt, naar haar nieuwe thuis. Een paradijs.
Ik wou dat ik dat kon geloven.
Laten we verder wandelen.
Ik geef je mijn hand, als je nog even wilt blijven staan.
…
Ik voel jou. Je hebt een warm,kloppend hart. En een zachte huid. Jij hebt liefde gekend.
Dat is al lang geleden. Liefde heeft mij pijn gedaan. Ze heeft mij gekwetst.
Liefde kan je terug één maken. Liefde kan je helen.
Ik wou dat ik dat kon geloven.
Ik hoor je ziel, fluisterend.
Ben je wel zeker dat het mijn ziel is die spreekt en niet de schaduwen van mijn geest?
Ik voel jouw licht tot mij spreken.
…
Ik wil weg.
Ga niet weg, alsjeblieft. Ik wil je liefhebben.
Je kent mij niet.
Ik wil je kennen, ik wil je proeven. Jouw hart smaakt zoet, je ziel is pittig.
Mijn geest is bitter. Ik ga weg.
Ga niet weg, naar waar mijn liefde jou niet kan bereiken. Ga niet weg om in het duister te verdwijnen. Ik hou van je.
Ik geloof je niet. Ik ga weg.
Blijf, alsjeblieft.
Ik kom terug. Als mijn ziel jouw heeft gevonden.
En ik zal wachten op jou.
Ik zal je zoeken, ik beloof het je.
Mijn liefde is hier, op deze plaats, enkel voor jou.
Ik weet het.
…
Tot ooit?
Tot het nooit, waar tijd niet bestaat.
Tot dan.
Ik zie je daar… in de leegte.
In de volle leegte.
Tot dan!